ortigueira-sostible http://ortigueira-sostible.espacioblog.com PROPOSTAS AOS PARTIDOS PARA UNHA ORTIGUEIRA SOSTIBLE es-es Viajes partidos propostas aos http://s3.amazonaws.com/lcp/ortigueira-sostible/myfiles/Sin título-1 copia65x65.jpg ortigueira-sostible http://ortigueira-sostible.espacioblog.com the-shaker v0.1. More on http://www.the-shaker.com PARQUE ROSALIA http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2008/05/05/parque-rosalia 2008-05-05T09:58:51+00:00

]]>
http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2008/05/05/parque-rosalia#comentarios
LOMBAO http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2008/04/15/lombao 2008-04-15T19:44:31+00:00

]]>
http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2008/04/15/lombao#comentarios
DATE UNHA VOLTA POLA GALICIA DAS DESFEITAS http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2008/04/10/date-unha-volta-pola-galicia-das-desfeitas 2008-04-10T18:48:32+00:00

]]>
http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2008/04/10/date-unha-volta-pola-galicia-das-desfeitas#comentarios
LUZ DE AGOSTO http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/08/12/luz-agosto-artigo-felix-azua-el-pais- 2007-08-12T11:28:57+00:00 Luz de Agosto. Félix de Azúa, El País, 10 de agosto de 2004

Llegar hasta agosto, entrar en agosto, y por fin salir de agosto es, año tras año, el momento decisivo. Cuando la luz de agosto nos ciega, todo tiembla a nuestro alrededor, la vida se deshace, los matrimonios quiebran, las parejas compiten en extenuantes carreras de relevos, los ataques psicóticos se disparan con la temperatura. El mes más cruel ha cambiado de lugar en el calendario.
Cuando Eliot escribió su famoso verso sobre la crueldad de abril, las vacaciones masivas aún eran una novedad esperanzadora. La mayoría de la población (lo antes llamado "proletariado" o "clase obrera") quedaba ociosa, pero apenas se movía de su madriguera. La abuela cuidaba de los niños, los padres se acercaban a los parques públicos a curiosear y dormir la mona, los jóvenes bailaban bajo entoldados con farolillos multicolores. Aroma de jabón y tabaco rubio. Los grandes desplazamientos son posteriores a la Segunda Guerra. Quizás se hayan preguntado por qué los alemanes y los ingleses vinieron a soportar un calor africano a las costas españolas en lugar de elegir lugares templados y más educados. La razón económica es una causa, pero no una explicación. Es cierto que las playas, los hoteles, la comida, la bebida y el sexo españoles eran baratos, pero esto es insuficiente. Lo cierto es que desnudarse en público, broncearse, comer, beber, copular con los nativos, nunca habían sido objetivos serios de la civilización occidental, es decir, de sus élites ilustradas, sólo de sus peores elementos coloniales. Las vacaciones proletarias fueron el efecto de una primera democratización europea, y por lo tanto (secundariamente), de su explotación económica. Era el conjunto de nuevos valores proletarios lo que posibilitaba la explotación turística. Valores que han ido creciendo descomunalmente desde los años sesenta, hasta invadir, en la actualidad, la totalidad de la vida democrática a lo largo del año sin compasión. La desnudez como mercancía exigible de cualquier publicidad, incluida la política (full monty); la gastronomía como actividad democrática y solidaria; el sexo como órgano de realización ética del ser humano. Estos son los únicos valores indiscutibles de nuestra civilización. Todo lo demás puede ponerse en duda. Como es lógico, se trata de algo pasajero. Las masas proletarias y democráticas se diferencian de las minorías ilustradas y burguesas en no conceder valor alguno a lo permanente. Muy al contrario, exigen cambios constantes, sorprendentes, que mantengan la diversión, el espectáculo y la excitación cotidiana. Basta con comparar la prensa más seria de hoy con la de 1980 para constatarlo. No hay fenómeno más sorprendente, en la reciente historia española, que haber pasado de ser un país tan machista como Italia, tan ultracatólico como Irlanda y tan homófobo como Cuba, a ser el lugar más intensamente amable con los usos sexuales y religiosos alternativos. La repentina llegada del capitalismo en 1982, gracias al PSOE, y su efecto en la creación de enormes y súbitas masas democráticas y proletarias, ha transformado a España de arriba abajo, con la excepción del País Vasco, que continúa aferrado al modelo católico de minorías asilvestradas, feudales, agresivas y trascendentalistas. Por ser un fenómeno pasajero, es de suponer que tarde o temprano cambiará. Las masas impondrán más novedades, más valores alternativos. El bronceado se considerará un síntoma del futuro cáncer de piel. La comida y la bebida sumamente venenosas y caras que se venden en nuestros pueblos costeros darán paso al gusto por alimentos orgánicos garantizados por pequeñas explotaciones elegantes. La fornicación, una práctica habitual desde los doce años, pasará a ser un entretenimiento subalterno comparado con los placeres de la Red. En lugar de perder la vida en un laberinto de cemento, los futuros turistas preferirán explorar países peligrosos como Irak o Chad, o practicar la beneficencia veraniega en Sudán y Bangladesh. Es completamente previsible que las nuevas generaciones no deseen veranear como lo hacían sus abuelos, del mismo modo que muy pocos de nosotros, gente hecha y derecha, deseamos pasar el verano tomando las aguas en Amelie-les-Bains. Algunos indicios sobre el cambio de tendencia comienzan a asomar el morro. De un lado, las masas ricas (ejecutivos menores de treinta años) buscan refugios apartados del gran tráfico y, por ejemplo, se van a hablar con los gorilas de Borneo, mediante tratos directos con gángsteres locales. De otro, las masas pobres acortan sus desplazamientos para no trabajar tan intensamente durante el mes más laborioso y caro del año; en su extremo, las plantillas de ciertas firmas japonesas han renunciado por completo a las vacaciones. Muchos de los antiguos
destinos de descanso para familias burguesas son ahora zonas de riesgo tomadas por bandas de hooligans borrachos que cada noche se agreden como mandriles. Los jóvenes actuales soportan muy mal el tormento de la playa, de la siesta sudada, de la noche adornada por estrellas y mosquitos con orquestina vestida de etiqueta, o sea, todo aquello que tanto gustaba a sus abuelos. Las "vacaciones españolas" son, para los menores de treinta años, una momia similar a Baden-Baden. Tarde o temprano nuestras costas quedarán vacías. Cientos de kilómetros de cemento permanecerán durante siglos cayéndose a pedazos y cubriéndose de zarzamora y ortiga. Por la noche sonarán en su interior aullidos insoportables. Zonas inmensas de este país se convertirán en refugio de criminales, plantas de fabricación pirata, cuarteles de mafias orientales, talleres textiles ilegales, clubes de rufianes eslavos. Superaremos a los infames barrios prohibidos del interland napolitano. La ruina y el espanto extenderán su sombra amarilla sobre unos lugares en donde tiempo atrás, como en el Líbano, giraban las ruletas más caras del planeta mientras delgadas actrices apenas adolescentes sorbían láudano en compañía de futuros suicidas. Por eso, cuando llega agosto y entramos en agosto y deseamos que agosto se acabe de una vez, cae sobre nosotros el agobio antes reservado para el mes de abril, el mes
metafísico, el del silencio de Abraham: meditar sobre la crueldad de los cambios y las metamorfosis, sobre la fatal cercanía de la aniquilación, así como también sobre la incierta aurora de nuevos inocentes que desearán con vehemencia vacaciones bellas, gozosas, resplandecientes, memorables, tan distintas de las de sus padres... Que ustedes lo pasen bien.

]]>
http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/08/12/luz-agosto-artigo-felix-azua-el-pais-#comentarios
ESCRITO Á DIRECCIÓN XERAL DE URBANISMO http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/07/23/escrito-direccion-xeral-urbanismo 2007-07-23T00:05:06+00:00 EXPÓN:

Que O Campo da Torre, catalogado como castro, está situado no casco urbano de Ortigueira. Forma parte dun promontorio que foi ocupado en época medieval por unha fortaleza da que non quedan mais restos que unha moi pequena parte da súa muralla e hoxe ten un muíño de vento recentemente restaurado.

No planeamento urbanístico do Concello unha ampla superficie do castro está cualificada como de Protección do Patrimonio. As normas subsidiarias de Ortigueira dispoñen para os xacementos arqueolóxicos unha área de protección de 100 metros contados dende o elemento mais exterior dos restos, nos que non se poderá construír, aínda que parte da referida zona de protección aparece grafiada no planeamento como zona urbana de núcleo lineal.

A principios deste ano comezaron as obras de desmonte para construír a urbanización “Parquemar”, de 67 vivendas, promoción da inmobiliaria “Os Celtas”, nunha parcela clasificada de núcleo lineal pero na zona de protección dos 100 primeiros metros do xacemento arqueolóxico nomeado. Segundo os datos que obran no expediente de concesión de licenza de obras número 119, facilitados polo Concello previa petición de información ambiental, a parcela ten unha superficie edificable de 3.395 m2 e no proxecto xustificase unha superficie total edificada de 3.389,45. Deste cómputo exclúense inxustificadamente a superficie baixo cuberta e as zonas exteriores privadas. Asemade os metros computados non se corresponden cos metros construídos. De incluír estes conceptos a superficie computable sería aprox. de 6.127,50 m2 e excedería a edificabilidade permitida en 2.732 m2.

Por todo o anterior SOLICITO a revisión da licenza outorgada polo Concello de Ortigueira para a construcción de 67 vivendas á inmobiliaria “Os Celtas” para determinar se se axusta á normativa aplicable, en concreto no que atinxe á protección do Patrimonio Arqueolóxico e á edificabilidade en zonas clasificadas de núcleo lineal. De non ser así solicito que se adopten as medidas oportunas para restituír a legalidade urbanística.

En Compostela a dezaseis de xullo de 20

Dirección Xeral de Urbanismo

]]>
http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/07/23/escrito-direccion-xeral-urbanismo#comentarios
ESCRITO Á DIRECCIÓN XERAL DE PATRIMONIO http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/07/22/escrito-direccion-xeral-patrimonio 2007-07-22T23:57:58+00:00

EXPÓN:

Que OS CELTAS PROMOCION DE VIVENDAS S.L. Comezou as obras dunha promoción de 67 vivendas no Paseo Barro Soto de Ortigueira nunha parcela clasificada como urbana de Núcleo Lineal. Dita parcela está pegada a unha zona de Protección Patrimonial onde se atopa o CASTRO DO CAMPO DA TORRE incluído no Inventario do Patrimonio Histórico Artístico das Normas Complemetarias e Subsidiarias do Planeamento Provincial de A Coruña. Polo que lle é de aplicación directa a normativa prevista na Lei 8/1995 do Patrimonio Artistico de Galicia.

Que as normas subsidiarias do planeamento urbanístico do Concello de Ortigueira publicadas no BOP do 25 de maio e 1993 e no seu artigo 291 determínase que “no caso dos castros a zona de protección non edificable será de 100 metros contados a partir do perímetro resultante ou suposto. Haberá tamén unha zona de influencia de outros 100 metros contados a partir da zona de protección onde as construccións poderán permitirse previo estudo sobre impacto ambiental en relación co castro”

Que a licenza municipal non inclúe informe algún de patrimonio polo que SOLICITO que tendo presentado este escrito e aos efectos previstos nos artigos 89 e seguintes da Lei 8/ 1995 do patrimonio cultural de Galicia, se leven a cabo as comprobacións necesarias e adopten as medidas preceptivas para a defensa do patrimonio.

En Ortigueira a 30 de marzo de 2007

CONSELLERÍA DE CULTURA E DEPORTES. DIRECCIÓN XERAL DE PATRIMONIO

]]>
http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/07/22/escrito-direccion-xeral-patrimonio#comentarios
INFORME SALVEMOS BARREIROS http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/05/30/informe-salvemos-barreiros 2007-05-30T17:09:07+00:00

¿Quienes somos y qué queremos?

Somos un grupo de amigos, que sin ninguna afiliación política y sin ningún interés creado, sufre al ver las agresiones a las que se ve sometida esta zona y trata de llamar la atención a autoridades, instituciones, administraciones, grupos de opinión etc.

Barreiros cuenta con una riqueza natural excepcional, con humedales protegidos y con playas de gran belleza, calificadas banderas azules que, relativamente urbanizadas, se han ido manteniendo limpias y bellas. Es una de las pocas zonas que quedan relativamente vírgenes y apartada los circuitos de explotación turística. Todavía estamos a tiempo de salvarla de la especulación feroz y orientar su explotación de manera sostenible. Tan sólo en los últimos cuatro o cinco años se ha ido comprobando el aumento de actuaciones brutales y frecuentemente ilegales, verdaderos atentados contra un urbanismo ordenado y sostenible .

El actual caos urbanístico de la costa amenaza además a más de cien castros y pone en peligro de desaparición la enorme riqueza arqueológica de la zona. En diversos lugares las obras remueven y mezclan los sustratos y habitualmente son asentadas edificaciones encima de los yacimientos.


Antecedentes del actual caos. Construcciones a pie de playa y feísmo.
En el mismo borde de la playa (a veces a escasos 15 metros del agua, directamente sobre la arena), se han levantado muchas construccionesque no se ajustaban a ningún planeamiento y a las que además, se les ha dotado de paseos marítimos, que son prácticamente de uso privado. Tenemos así viviendas que además de ilegales y de causar impactos visuales importantes son “premiadas” con infraestructuras.

La falta de servicios: Saneamiento, agua, viales
Los servicios públicos están obsoletos y presentan un gran desfase en relación con el ritmo de crecimiento urbanístico.
En el municipio hay varias depuradoras a la que no están conectadas la totalidad de las viviendas ( se podría calificar de excepción las que si lo están), aunque, sin duda, llamar depuradora a estas instalaciones es excesivo, simplemente se trata de removedores o airedores rudimentarios con una eficacia nula y que además estan fuera de uso desde hace tiempo puesto que las instalaciones se pueden ver totalmente abandonadas y muy deterioradas. Si previamente tenían poca utilidad y eficacia, el crecimiento de la población y su estado precario las hacen totalmente ridículas.

De este modo, las nuevas construcciones (chalets y urbanizaciones) no cumplen las condiciones mínimas relativas a salud pública: En ausencia de saneamiento ni fosa septica se permite que las aguas residuales se viertan directamente en las cunetas causando olores nauseabundos en las proximidades. En muchos casos van a dar a las playas (que no por ello pierden la bandera azul). La solución adoptada es la de tapar con arena periódicamente la salida de aguas para esconderla.

Por otro lado el ayuntamiento se enfrenta cada verano a graves restricciones de agua derivadas del aumento de población estacional porque no se ha hecho nada para adecuar la red de abastecimiento a la demanda actual

Baches, falta de delimitación de los carriles. El trafico crece año a año y no se ha hecho nada tampoco por mejorar las antiguas infraestrucuras viarias, los viejos y destartalados caminos soportan caravanas de coches muchos días de verano que pueden llegar a tener varios kilómetros.

La situación actual. Las grandes intervenciones y el feísmo a gran escala.
La falta de una planificación urbanística y la proximidad de las construcciones a las playas,hace que nos encontremos con ejemplos de feísmo, pero ahora a gran escala. Grandes bloques de vivienda se suman a los existentes y bloquean la visión de un litoral en otro tiempo envidiado por su belleza. Se realizan monótonas construcciones en filas paralelas y se planifican macrocomplejos de viviendas en espacios enormes. La costa es un bosque de gruas. La ría del Masma, en San Cosme de Barreiros, con alto valor ecológico y fuente de ingresos para una buena cantidad de mariscadores y pescadores es una de las zonas que soporta una mayor presión. Las construcciones se comienzan y acaban en poco más de dos o tres meses dejando la sensación de que brotan de repente.
La zona es objeto de deseo de promotores de todo el país. Se buscan fincas de 20.000 m2 para desarrollar planes parciales y convertir el suelo no urbanizable en urbanizable.
Actualmente hay 2.000 viviendas en construcción en la comarca pero de llegar a realizarse las construcciones que aparecen en la publicidad de las empresas inmobiliarias, se cubriría prácticamente toda la longitud del litoral, y ambos lados de los caminos que bajan hasta las playas. La carretera N-634 sería una calle de enorme longitud con múltiples viviendas a ambos lados. Poblaciones como San Miguel de Reinante o San Cosme, multiplicarían su población varias veces quedándose reducidas a pueblos fantasma durante prácticamente todo el año.
No existe nada que regule estas actuaciones, cosa que han puesto de manifiesto las recientes actuaciones de la Xunta de Galicia. Se incumplen las condiciones mínimas que la ley exige: No se hace previsión de saneamientos. No existen criterios para conceder las cédulas de habitabilidad. La ilegalidad viene a ser la norma común y la permisividad la respuesta. Se impone la cultura cultura del compadreo y el "dejar hacer". Existen órdenes en firme de derribo que no son ejecutadas, vertidos incontrolados que no son sancionados y empresas y particulares que están completamente por encima de la ley.

Conclusiones. Qué demandamos.
Este llamamiento a proteger esta zona es fruto de la impotencia, del miedo ante la posibilidad de encontrase con que este pequeña joya que es Barreiros y sus entorno, se pueda perder para siempre. Casi no quedan lugares como este, en el que el contacto con lo naturalsea tan cercano, y donde las playas sean paraísos donde perderse. No creemos que la creación de riqueza tenga que venir de la mano de la especulación, la ilegalidad y la destrucción de todo nuestro litoral.
Por este motivo sugerimos que se adopten las siguientes medidas para un crecimiento sostenido:

- Adecuación del número de viviendas al de habitantes censados en las localidades.

- Interrupción de la concesión de licencias de construcción.

- Revisión de todas las licencias concedidas y anulación de las que supongan un atentado contra la sostenibilidad.

- Revisión de la disponibilidad o no por parte de las viviendas ya habitadas, de las licencias de primera ocupación, de las que no siempre disponen.

- Ejecución de las órdenes de derribo existentes y tramitación para realizar el derribo de otras que presentan gravísimas infracciones.

- Estudio y protección de los yacimientos arqueológicos de la zona.

- Recuperación de la flora y fauna de la zona.

- Promoción de un turismo basado en el disfrute de la naturaleza, en la muy buena oferta gastronómica y cultural, que puede aportar más y a su vez permitir que aquellos bellos paisajes que recorríamos de niños, y que queremos legar a los que vengan después de nosotros, no se tengan que quedar tan sólo en el recuerdo colectivo.

Páxina principal

]]>
http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/05/30/informe-salvemos-barreiros#comentarios
CARTA: DE LA CALLE REAL A REGANOSA http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/05/12/carta-la-calle-real-reganosa 2007-05-12T11:43:03+00:00

Voy a cumplir 37 años, tengo un trabajo fijo, soy padre de dos niños pequeños y paso la mitad de mi tiempo libre paseando con ellos de Amboage a la plaza de Armas y vuelta. No he ido a una manifestación en mi vida, exceptuando la del 11-M, no milito ni he militado en partido político alguno, y hasta que hace un año me hice socio de la Asociación de Vecinos de Ferrol Vello nunca había formado parte de ninguna organización social, cultural, sindical, de opinión o de otro tipo.

Como ven, no es el mío un perfil muy agresivo. Pero este perfil, que en ciertos ambientes me dejaría en inferioridad de condiciones, creo que me permite dirigirme con cierta confianza a ustedes, a quienes se consideran personas tranquilas, que creen que los problemas del día a día y no las entelequias teóricas son los que verdaderamente importan, que las batallas que libran son para poder llegar a fin de mes y conseguir que sus hijos estudien, que sospechan que detrás de muchas buenas causas no hay más que intereses políticos, que no se ponen camisetas con eslóganes reivindicativos, que difícilmente se van a identificar con alguien que corte el tráfico o queme neumáticos en la calle y que nunca han visto en la presencia de un policía una amenaza sino todo lo contrario. Y me gustaría hacerlo para contarles lo que está pasando con Reganosa.

Miren, el problema de la planta regasificadora, el problema de la entrada del gasero de estos días, no es el problema de unos cuantos radicales, ni de cuatro ecologistas utópicos, ni siquiera de los mariscadores: es un problema que nos afecta a todos, que les afecta a ustedes; y es un problema bien real.

La regasificadora, en su emplazamiento actual, no cumple prácticamente ninguno de los requisitos de seguridad que tanto la legislación española como la europea exigen. Así de simple. No crean a quienes les aseguran lo contrario. Se infringen varios Reales Decretos, Leyes, Directivas europeas y normas UNE. Ese tipo de instalación y la actividad que se va a desarrollar en ella, declarada peligrosa por la Unión Europea, así como el tráfico marítimo de buques de ese desplazamiento y con esas cargas, están sujetos a una estricta normativa. Normativa que se debe aplicar desde el momento de elegir su ubicación y que se resume en la obligación de efectuar un estudio previo y riguroso de impacto ambiental, dejar un área de seguridad adecuada hasta los núcleos poblados más próximos, y garantizar la salida de los gaseros en caso de emergencia. Y es inadmisible que no sea así. Ya que por muchas medidas y protocolos de seguridad que los responsables hayan contemplado es evidente que hay un riesgo; y un riesgo, además, enorme.

Fíjense hasta qué punto esto es verdad, que la planta de gas de Reganosa es la única de España a la que el Banco Europeo de Inversiones (BEI), en razón de esas irregularidades, le ha negado su financiación.

Da igual si tiene o no tiene los pertinentes permisos de la Administración. ¿No se dan cuenta de que quien da esos permisos es parte interesada?, ¿que las instituciones tienen dinero en el proyecto? Tiene permisos administrativos, o los tendrá, pero es ilegal.

Me dirijo a ustedes porque ustedes son mayoría. Los políticos gobiernan para ustedes, y los medios de comunicación les informan a ustedes. Y es lo que hagan o dejen de hacer ustedes lo que más importa. Por eso las instituciones públicas y parte de nuestra prensa han intentado presentar lo de estos días como una serie de actos violentos y marginales, o como un problema de los mariscadores (cuando los mariscadores han hecho una labor esencial y han dado la cara más que nadie, sí, pero lo han hecho integrados en un colectivo mucho más amplio), para que el resto de la población se desentienda. Para que ustedes no se sientan identificados con las protestas. Pero les aseguro que eso es falso, que aquí no hay alborotadores ni partidos políticos intentando manipular a nadie (de hecho, sólo uno, IU, se ha mostrado en contra de la planta, mientras todos los demás daban su visto bueno), ni se trata de la guerra particular de ningún colectivo, ni de unas reclamaciones ilógicas e idealistas. Se trata de un problema de todos, que supone una amenaza real para nuestra integridad física y la conservación de la ría, y para el que se propone una solución factible e incomparablemente mejor por seguridad, salud medioambiental e incluso impacto sobre el paisaje.

Nadie habla de quedarse sin planta de gas, de renunciar a ella, sino de no permitir que una actividad peligrosa se lleve a cabo en el interior de una ría densamente poblada y con un acceso estrecho y dificultoso. Hay un puerto exterior que podría albergarla, y que además encontraría en ella la razón de ser de esa segunda fase que está resultando tan difícil justificar.

Éste es también su problema. Hay gente que está intentando que se cumpla la ley y está dando la cara por ustedes. Por nosotros. Ellos ya están convencidos, convénzanse ustedes y hagan suya esta batalla. Es razonable y es justa, y en ella tendrán ustedes a la ley de su parte.

Fernando Soto Maceiras

Secretario de la AVV Ferrol Vello

Páxina principal

]]>
http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/05/12/carta-la-calle-real-reganosa#comentarios
TRÁFICO E MOBILIDADE: http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/05/04/trafico-e-mobilidade- 2007-05-04T22:23:07+00:00

Propoñemos medidas para limitar a invasión de vehículos de motor no espazo público para minimizar a contaminación, os ruidos e os obstáculos que soportan os cidadáns:

· Desviar o tráfico de paso da vila mediate unha variante é unha medida indiscutiblemente necesaria para reducir a circulación, eliminar o tránsito de vehículos pesados e mellorar así a seguridade vial e os niveles de contaminación por CO2 . O concello de Ortigueira debe comprometerse con forza na execución este proxecto reclamando que se lle de prioridade a este tramo sobre outros do trazado da autoestrada do Cantábrico.

· Habilitar aparcamentos gratuítos nas zona de entrada á vila coa finalidade de disuadir a moitos vehículos de entrar na zona urbana para dar voltas buscando infructuosamente aparcadoiros.

· Estamos a favor da peonización de rúas do casco antigo, que non foron deseñadas e non dispoñen de espazo para acoller vehículos, restrinxindo a entrada de coches aos residentes e vehículos de carga e descarga, e animamos ao goberno municipal a incrementar o número de rúas peonís, en Ortigueira como en Espasante, recordando tamén que esta medida debe de ir acompañada de un verdadeiro acondicionamento destes espacios para o uso público. Poñemos como exemplo negativo deste tipo de intervencións a rehabilitación do Cantón, que foi abarrotada de elementos innecesarios que non contribúen a o uso social do espacio senón que o entorpecen.

· Demandamos a eliminación das barreiras arquitectónicas que en fan intransitables as ruas en casi a totalidade da vila. Pedimos particularmente que se fagan as beirarúas ao nivel da calzada para facilitar o tránsito de sillas de rodas e coches de nenos en Ortigueira e Espasante.

· Invitamos a facer unha decidida aposta por favorecer o uso da bicicleta, transporte cómodo e sustentable por antonomasia, incluíndo en tódolos novos planeamentos a habilitación do carril-bici e colocando aparcadoiros de bicicleta nomeadamente en zonas escolares e deportivas, así como na praia, en cuio aceso recentemente construido nos sorprende que esquecesen tan obvia necesidade. É inexplicable que se esté a facer unha reforma da estrada que comunica Ortigueira con Espasante prescindindo deste servizo que debería ter un trazado continuo alomenos dende Cuiña a Espasante. Creemos que o carril de bicicletas sería particularmente útil nas parroquias cuia población dispersa e descontinua necesita de todo tipo de esforzos que faciliten a comunicación.

· Atendendo a esta mesma demanda reclamamos para as parroquias un trazado para uso de peóns que actualmente teñen que transitar por estreitas pistas pensadas exclusivamente para automóbiles que circulan axiña e con gran inseguridade para eles para os transeúntes de a pé. Pensamos que as parroquias deberían de estar conectadas por accesos seguros e agradables para peóns e ciclistas como condición imprescindible para mellorar a comunicación e a integración dos seus habitantes. Avogamos particularmente pola recuperación para este uso de antigos camiños e congostras, que constitúen unha parte moi esquecida do noso patrimonio.

· Reclamamos que se reforcen as medidas de seguridade vial nos dous núcleos urbanos, habilitando en lugares puntuais novos pasos de peóns e instalando bandas sonoras elevadas que obriguen nas entradas á vila a reducir a velocidade dos vehículos.

· Finalmente, neste capítulo é necesario facer un especial esforzo en mellorar os desamparados medios de comunicación públicos na comarca. En aras da sustentabilidade, a administración municipal non pode deixar de implicarse na reivindicación de melloras no servizo de FEVE, reclamando un tren de mais velocidade e maior periodicidade e promovendo o seu uso. Tamén propoñemos que se fagan xestións para establecer un convenio cos concellos colindantes co obxecto de crear un transporte interurbano fixo que favorecería o intercambio económico, de servizos, e a comunidade de intereses (edcativo, cultural, etc) entre os veciños concellos.

Páxinaprincipal

]]>
http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/05/04/trafico-e-mobilidade-#comentarios
URBANISMO http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/05/04/urbanismo-urbanismo-sustentable-e-fundamentalmente 2007-05-04T22:20:44+00:00

Un urbanismo sustentable é fundamentalmente racional. O planeamento urbanístico debe adecuarse as necesidades de crecemento real, que en Ortigueira non so non existe senón que ano tras ano pode acreditar un importante descenso de poboación. O feito de non incrementar o solo urbano vai evitar o deterioro ambiental e favorecer a permanencia dunhas inmellorables condicións de vida para os seus habitantes.

· Para garantir este principio, ameazado polas presións de grupos con intereses inmobiliarios e persoas próximas a quen toma decisións nestes procesos, é necesario artellar canles de participación cidadá e medidas que favorezan a transparencia na fase de redacción dos planeamentos municipais e na de execución dos mesmos.

· Apostamos por un planeamento urbanístico que atenda ao principio de compactidade fronte ao de dispersión: Sería desexable que se lle dera prioridade á ocupación dentro do núcleo urbano e a rehabilitación fronte a construcción de nova planta.

· Consideramos indispensable ademais rebaixar a edificabilidade en parcelas de alta densidade que permite a construcción de catro plantas. Obedecendo a intereses non especulativos do solo, dúas plantas construídas sería un aproveitamento axeitado e harmónico co tipo de edificacións que demanda unha vila de estas dimensións. En Espasante que ten a estructura de pequeno núcleo urbano non se debe dar cabida ás grandes promocións de numerosas vivendas, privilexiando a vivenda unifamiliar tradicional.

· Cremos necesario atender de xeito coidadoso á estética das construccións establecendo tipoloxías acordes coas tradicionais e coa paisaxe, tendo en conta que a ausencia de criterio deu lugar a o fenómeno do feísmo que non é alleo a nosa localidade e que ten tamén que ver coa harmonía dos espazos e a boa habitabilidade destes. Propoñemos con este obxecto que o concello facilite de xeito gratuito os planos para vivendas unifamiliares de nova planta ou de rehabilitación.

· Por último, a administración debe velar por garantir un acceso á vivenda socialmente xusto, non só excluíndo políticas que favorezan á especulación, senón creando solo e promovendo a vivenda de protección pública.

Páxina principal

]]>
http://ortigueira-sostible.espacioblog.com/post/2007/05/04/urbanismo-urbanismo-sustentable-e-fundamentalmente#comentarios